Koleżanka Magda pokazywała mi dzisiaj zdjęcia z imprezy. Na jednym z nich jesteśmy Ty i ja! Co za zbieg okoliczności! To musi być jakiś znak, teraz już jestem pewna. Musisz je zobaczyć! Napisz do mnie, to Ci je wyślę (ciągle nie mam do Ciebie kontaktu!).

Nie spodziewałem się, że ten billboard wywoła aż taki efekt! A już po tym jak TV6 zrobiło ze mną wywiad i wyemitowało reportaż o tym, co zrobiłam, ruszyła lawina... Moja skrzynka jest pełna wiadomości. Już dzwonili do mnie ludzie z dwóch innych stacji TV i z radia. Nie nadążam z tym wszystkim!

Wczoraj, siedząc w korku w autobusie, wpadłam na pomysł, że umieszczę ogłoszenie na billboardzie, że go szukam. Wiem, że to może dziwnie wyglądać, ktoś może pomyśli, że jestem jakąś wariatką albo desperatką, ale nie będę się tym przejmować. Skoro ludzie potrafią się oświadczać na billboardach albo inne dziwne rzeczy robić, to ja też mogę! Po prostu wiem, że jeśli nie zrobię wszystkiego, żeby go znaleźć, to będę miała do siebie pretensje do końca życia! Moja przyjaciółka Anka powtarza mi, że szczęściu trzeba pomóc i że skoro on tak mi się strasznie podoba, to każda metoda jest dobra. Oby to zadziałało!

Pytałam już o niego wszędzie, ale oprócz Anki nikt nic nie wie.. W dziekanatach powołują się na ustawę o ochronie danych osobowych. Czy ja jestem prawnikiem? Co mnie obchodzą jakieś głupie przepisy!

Hej, nie tracę nadziei! Okazało się, że moja przyjaciółka Ania wie, jak ON się nazywa i na którym jest roku. Tylko co mi to daje...

Mówią, że miłość jest ślepa. No właśnie.. Ostatnio poznałam , to znaczy w sumie nie poznałam tylko zobaczyłam, FACETA MOICH MARZEŃ... Bardzo chciałabym go jeszcze spotkać bo poczułam coś niesamowitego, naprawdę! Widziałam go tylko na imprezie, ale mam wrażenie, jak bym go znała od dawna... Jestem strasznie zła na siebie, że taka sierota ze mnie i że w końcu nie zdążyłam go poznać ani z nim porozmawiać. Nawet nie wiem, jak on się nazywa:( Myślę o nim cały czas, chodzę rozkojarzona, rozglądam się po ulicy, że może go zobaczę.. ( Czuję sie fatalnie..)

Jestem tu od niedawna, ale widziałam sporo znajomych twarzy, głównie z uczelni. Niektórzy z nich to ludzie z zagranicy, których poznałam na wakacjach w tym i w zeszłym roku. Większosci nie miałam czasu dodać do znajomych. Przepraszam wszystkich! Nie zapomniałam o Was - zrobię to najszybciej jak będę mogła. Czasem też nie udaje mi się odpowiedzieć na wszystkie wiadomości, ale próbuję nadążyć:-) Wybaczcie!

To mój pierwszy wpis na moim pierwszym w życiu blogu :)
Raz, dwa, trzy - próba mikrofonu :-]